كوى دوست / گر بر سر كوى دوست راهى دارم / 221 ياد / از دست فراقت برِ كى داد برم / 222 از دست تو . . . / از دست تو در پيش كه فرياد برم / 222 آن روز / آن روز كه ره به سوى ميخانه برم / 223 مدد نما / اى دوست ! مدد نما كه سيرى بكنم / 223 واله / گر بر سر كوى تو نباشم ، چه كنم / 224 گناه / تا چند ز دست خويش فرياد كنم / 224 قطره / من پشّه‌ام از لطف تو طاوس شوم / 225 ياران نظرى ! / ياران نظرى كه نيك‌انديش شوم / 225 باغ زيبايى / اى روى تو نوربخش خلوتگاهم / 226 فكر راه / طاعت نتوان كرد ، گناهى بكنيم / 226 شمع محفل / اى روح تو شمع محفل بيماران / 227 خورشيد جهان / بيدار شو اى يار از اين خواب گران / 227 طور / اى دوست ! مرا خدمت پيرى برسان / 228 پناهى نرسيد ! / اى پير ! مرا به خانقاهى برسان / 228 راحت دل / اى ياد تو راحت دل درويشان / 229 مستى / سرمست ز بادهء تو خواهم گشتن / 229 بيدار شو ! / غير ره دوست كى توانى رفتن / 230 اسير / فخر است براى من فقير تو شدن / 230 دور فكن ! / فرهاد شو و تيشه بر اين كوه بزن / 231 مفتون / ديوانه شو اين عقال از پا واكن / 231 جمال مطلق / فاطى ! ز علايق جهان دل بر كن / 232 سايه / اى فرّ هما بر سر من سايه فكن / 232 شادى / اى پير خرابات ! دل آبادم كن / 233 اى پير ! / اى پير ! بيا به حقّ من پيرى كن / 233 هما / طاوس هما ! سايه فكن بر سر من / 234 طوفان / فاش است به نزد دوست راز دل من / 234 بنما نظرى ! / اى شادى من ، غصّهء من ، اى غم من ! / 235 چراغ / اى عقده‌گشاى دل ديوانهء من / 235 ياد تو / اى ياد تو مايهء غم و شادى من / 236 راه ديوانگى / فرزانه شو و ز فرّ خود غافل شو / 236 مجنون شو ! / اى مرغ چمن ! از اين قفس بيرون شو / 237 معرفت ! / فاطى ! تو و حقّ معرفت ، يعنى چه / 237 مراد دل / اى پير ! مرا به خانقه منزل ده / 238 مجنون / يا رب ! نظرى ز پاكبازانم ده / 238 شيفتگان / اين شيفتگان كه در صراطند همه / 239 رهروان / برخيز كه رهروان به راهند همه / 239 اى مهر ! / اى مهر ! طلوع كن كه خوابيم همه / 240 كوى غم / اى دوست ! به عشق تو دچاريم همه / 240 دوست / غير از درِ دوست در جهان كى يا بى / 241 فرزانهء من / از ديدهء عاشقان ، نهان كى بودى / 241 عيان / فارغ اگر از هر دوجهان گرديدى / 242 جام / عاشق نشدى اگر كه نامى دارى / 242 اى عشق ! / اى ديده ! نگر رخش به هر بام و درى / 243